Vandaag was de dag waarop ik het limiet moest zwemmen om mee te mogen doen aan het EK cross-triathlon in juli. Tijdens het afgelopen winterseizoen had ik al aangetoond sterk genoeg te zijn op de cross-duathlons. Alleen tijdens het EK Triathlon, moet er ook gezwommen worden. Maar laat ik daar nou net 4 jaar geleden mee zijn gestopt. Daarom heb ik dit in maart weer opgepakt. Gelukkig was er nog enige techniek aanwezig en moest ik vooral trainen op het uithoudingsvermogen en snelheid tijdens het zwemmen. Afgelopen dinsdag zwom tijdens de training nog 12 minuten rond op de 800m, tijdens de selectiedag moest ik echter 11:30 zwemmen. Gelukkig had ik het gevoel dat de ‘’wedstrijdspanning’’ en mijn inzet tijdens de trainingen ervoor zouden zorgen dat ik toch in de buurt van die tijd kon komen. Vandaag vond in Nieuwegein de selectiedag plaats. Ik had er een paar jaar eerder al gezwommen tijdens verschillende selectiedagen bij de junioren. Daarvan wist ik nog dat het water in dit zwembad meestal aan de warme kant is, dit bleek helaas nog steeds zo te zijn. Ik had met mijn vader afgesproken dat hij elke 100m zou laten weten of ik op schema lag en welke afstand ik al had afgelegd. De banen tellen is voor mij nogal lastig en met 32 banen vergis je je nogal een keer. Meteen na de start had ik het gevoel goed weg te zijn. De eerste 300m gingen erg lekker en ik bleek een paar seconden onder de tijd te zwemmen. Daarna begon ik wel wat last te krijgen van de warmte en hoe verder ik kwam hoe meer ik mijn armen ook begon te voelen. Na 600m kwam er wat verval, gelukkig was dit maar één seconden per 50m. Na 800m kwam ik uiteindelijk uit op 11:28, dus 2 seconden onder het limiet.
Hierdoor ben ik nu geplaatst voor het EK cross-triathlon op 14 juli in Kijkduin.
Dit weekend vond in Horst het EK sprint-duathlon plaats. Deze afstand stond voor het eerst op het programma. Voor de junioren is deze afstand normaal, maar voor U-23 geldt normaal de dubbele afstand. Na ruim 2,5 week rust hoopte ik mijn overtraindheid te boven te zijn. Voor mijn gevoel was dit het geval en ik had er zin in. De U-23 atleten zouden om 10 over 1 starten en twee minuten daarna de junioren. Voor Nederland stonden er 5 U-23 atleten aan de start. Net als op andere kampioenschappen werd er hard gestart. Na 500m was er al een kopgroep gevormd met 4 atleten, ik kwam in de tweede groep te lopen samen met landgenoot Leon Koch. Helaas moest ik deze na 2km laten lopen. Achter mij liepen meerdere atleten alleen. Dertig meter achter mij liep een Belg en met nog 1km te gaan besloot ik te wachten zodat ik op de fiets niet alleen kwam te rijden. Met meerdere atleten maak je tijdens het fietsen normaal gesproken meer kans dan alleen. Met nog 300m te gaan in de 1e run kwam Joep staps terug. We begonnen met z’n drieën aan het fietsonderdeel. Ik wilde de eerste paar kilometer hard doorrijden. In dit deel worden de meeste groepen gevormd en kun je net aanpikken bij een voorgaand groepje of er sluiten andere atleten aan bij jou. De Belg Jan Petralia en ik reden om de beurt op kop. Landgenoot Joep Staps bleek na een goed looponderdeel betere loopbenen dan fietsbenen te hebben, hij moest helaas lossen en viel wat terug. Na acht kilometer sloot de kopgroep van de junioren bij ons aan. Zij kenden een sterk looponderdeel, de snelste junioren liepen net zo hard als de kopgroep bij de U-23 serie. In deze groep reden ook landgenoot Jorick van Egdom en Bryan de Kraker. Gedurende de rest van de ronde werd er redelijk doorgereden. Eenmaal op het stuk wind tegen viel het stil en wilde niemand vooraan rijden. Ondertussen hadden we ook 3 andere U-23 atleten ingehaald. Sinds we waren bijgehaald door die grote groep had ik bijna niets op kop gereden, eenmaal op het laatste stuk in de polder besloot ik toch nog een keer naar voren te rijden. Bij het ingaan van de woonwijk begon het zenuwachtiger te worden, iedereen wilde vooraan de wisselzone in gaan. Na de wissel kreeg ik meteen lichte kramp in mijn beide benen, een kuit en de andere hamstring. Gelukkig was dit binnen 500m weer weg en kon de laatste run beginnen. Net als in het laatste deel van de 1e run bleken ook hier de benen niet al te best. Helaas werd ik in de laatste 300m nog voorbij gesprint door een Rus. Uiteindelijk finishte ik nog net in de top tien als 10e.
In de junioren wedstrijd werd Jorick van Egdom 2e en bij de dames was er brons bij zowel de junioren voor Sharon Zuijdervliet als de bij U-23 voor Anke de Boer.
Na de afgelopen 3 weken was dit misschien wel het maximale dat erin zat. Ik had gehoopt een groep naar voren te zitten. Die looptijd moet ik normaal ook kunnen halen. Het mindere lopen komt denk ik niet doordat ik te veel rust heb gehad, maar vooral doordat ik weinig tempo’s heb gelopen de afgelopen 3 weken. Ik denk dat ik binnen 2 weken mijn niveau wel weer kan oppakken. Maar nu eerst het volgende doel; kwalificatie voor het EK cross-triathlon. Ik hoef daarbij alleen nog maar aan de zwemlimiet te voldoen, deze zal ik as zondag proberen te behalen.
De afgelopen twee weken voelde ik mezelf niet fit en heb maar weinig keer lekker kunnen trainen. Daarom heb ik besloten vorige week bloed te laten prikken om te kijken of er iets ongewoons te zien was. De afgelopen week heb ik verder rustig aangedaan omdat dit weekend ook de duathlon in Dordrecht op het programma stond. Dit jaar was dit volgens een nieuw concept; 2,5-12-2,5-9-2,5 km dus met meerdere wissels. Na een week van wat mindere trainingen had ik er toch zin in. Ik wilde voor mijn gevoel een goede wedstrijd neerzetten omdat dit ook de laatste wedstrijd was voor het EK over 2 weken. Net na de start was er een bocht naar rechts, ik starte snel zodat ik vooraan die bocht door kon en niet in het gedrang kwam. Dit lukte en liet mee daarna iets terug zakken in de groep en kwam samen met Armand op de achterste positie van de groep te lopen. Bij aankomst voor de 1e wissel liep ik samen met Armand op zo’n 10 sec van de kop. De wissel ging goed en reed achteraan de groep. Deze viel gedurende de 12km steeds verder uit elkaar. Ik miste de echte power om ook tegen wind in echt hard te rijden. Daarnaast reed ik deze wedstrijd ook op mijn gewone racefiets ipv tijdritfiets. Dit omdat ik als voorbereiding op het EK ook een wedstrijd op die fiets gereden wil hebben. Aangekomen in de wissel zat ik in een groepje van 4, deze bleef de gehele 2,5km zo goed als bij elkaar. En dus begonnen we ook weer samen aan het fietsen. Uiteindelijk kwam ik als 13e van de fiets. De laaste run ging wel weer lekker al ben ik geen positie meer opgeschoven. Ik finishte dus uiteindelijk ook als 13e.
Mischien niet het gehoopte resultaat, maar na de afgelopen week was ik blij dat m’n gevoel wel weer wat beter was.
Na de wedstrijd kreeg ik ook de uitslag van de bloedtest. Hieruit bleek een waarde aan de hoge kant, dit duidde op lichte overtraindheid. Als het goed is moet dit binnen 1-2 weken over kunnen gaan, dit betekend wel de komende 2 weken (bijna niet meer/een stuk rustiger) trainen.
Mijn eerste serieuze wegwedstrijd van het seizoen vond vandaag plaats in Brunsem. Hier werd de Parelloop georganiseerd. Van tevoren werd gezegd dat het een snel parcours zou zijn waar veel snelle tijden werden gelopen. Terwijl ik het rondje verkende op de fiets bleek het toch nog niet zo makkelijk. Het waren wel veel rechte stukken maar er zaten ook enkele kleine hoogte verschillen in. Voor de wedstrijd voelden de benen goed en ik had er zin in. Ik wist dat er veel echte hardlopers aan de start zouden staan, daarom wilde ik niet te hard mee starten en mezelf over de kop lopen. Na de start liepen er meteen een man of 15 voor me, ik liep nog wel in de groep. Ondanks mijn goede voornemen bleek de start toch aan de snelle kant (1ekm;2:58). Na 1,5 km liep ik in de tweede groep, het tempo lag hoog maar ik kon er net bij blijven. Bij het passeren van het 3km punt moest ik mijn snelle start bekopen, ik moest lossen uit het groepje maar kon ook niet aanpikken bij opkomende lopers. Dus zo kwam ik de laatste 1,5 km alleen te lopen en deze gingen een stuk minder soepel dan de eerste 3km. Na 16:12 finishte ik uiteindelijk als 22e. De tijd viel mij tegen en dit was ook wel aan mij te merkenJ. Gelukkig waren de benen goed en ging het lopen soepel, nu alleen zorgen dat dat de gehele wedstrijd zo blijft.
Ook heb ik dit weekend te horen gekregen dat ik ben geselecteerd voor het EK sprint-duathlon. Dit vindt plaats op 29 april in Horst.
De eerste wedstrijd van het nationale duathlon circuit vond gister plaats in Hilversum. Het leek op een overgangswedstrijd tussen de cross wedstrijden en het wegseizoen. De afstanden waren 5-20-2,5, het loopparcours was geheel onverhard en bevatte een paar heuvels. Het fiets parcours was een soort heen en weer parcours met in totaal 5 keerpunten. Dit was niet ideaal, doordat het regende was de weg glad en kun je keerpunten niet optimaal nemen, dit gold ook voor de andere bochten. Nadat ik terug kwam van Fuerteventura heb ik ieder weekend een wedstrijd gedaan. Dit merkte ik wel doordat ik voor de start de scherpte miste die ik voor een echt goede wedstrijd nodig heb. Tijdens de start verloor ik daardoor wat plekken. Gedurende de 1e van 4 ronden kwam ik weer verder naar voren en kwam ik in de achtervolgende groep te lopen met de nr. 3 t/m 8. Na de wissel bleek al meteen dat we opmoesten letten tijdens het fietsen, binnen 100m was koploper Jorick van Egdom al gevallen. Ik kwam in een groep van 5 te rijden, het was een niet-stayer wedstrijd dus probeerde we op 10m te rijden en zo toch voordeel van elkaar te hebben. Na 12km reed ik als laatste van de achtervolgende groep. Het tempo viel wat terug en ik wilde een poging wagen weg te rijden. De 4 atleten voorbij rijden ging prima, maar eenmaal op kop bleek de wind toch harder dan gedacht. Daarnaast versnelde de andere atleten ook waardoor alles bij elkaar bleef. Na 20 kilometer wisselde ik in de groep met de nr. 2 t/m 7, de voorste 3 liepen er meteen vandoor. Ik kwam op de 7e positie te lopen. In de 1e ronde liep ik nog wat in maar gedurende de 2e ronde moest ik weer wat prijsgeven. Ik finishte uiteindelijk als 7e overall. Vooraf had er misschien iets meer in gezeten, maar doordat ik niet zo scherp was en wat vermoeid zat er niet veel meer in.
Voor mij vond afgelopen weekend de afsluiting van het cross-duathlon seizoen plaats. Nadat vorige week de laatste wedstrijd in Nederland plaats vond, was het deze keer te doen in Geel België. Dit is de thuisstad van mijn club in België ‘’CDTG’’. Van te voren had ik gehoord dat bij deze wedstrijd, vooral het fietsen hard zou gaan. Bij de parcours verkenning bleek het fietsparcours hier ook geschikt voor. Vooral brede paden met daarnaast enkele heuvels en stukjes singel-track.
Zoals gewend in België werd er weer hard gestart. Na 500 was er al een kopgroep van 10 man ontstaan. Ik kwam in de 2e groep te lopen. Gedurende de 1e ronde ging ik mij beter voelen en kon versnellen. Ik haalde enkele afgevallen atleten van de kopgroep in en kwam ik dichter naar voren. Helaas kreeg ik na 3km steken in mijn zij en viel mijn tempo terug. Gelukkig verloor ik geen plaatsen en wisselde ik als 8e. Na ½ ronde fietsen zag ik teamgenoot Rob Douwen achter mij fietsen, ik besloot wat in te houden en samen verder te rijden. Voor ons reed een groepje van 3 atleten. Voor ons waren zij een mooi richtpunt. Na 2 rondes konden we aansluiten en na even te hebben gerust hebben we versneld. De enige die meekwam was de Belg Kenneth Vandendriessche. We hebben toen samen de overige rondes gereden. Helaas sloot net voor wissel een groep van 5 bij ons aan. Zij bleken in de 2e run nog een stuk frisser dan ons. Na de wissel liepen we met 7 atleten bij elkaar, dit viel echter vrij snel uiteen. Ik kwam op een 10e plaat te lopen, helaas had ik na het fietsen geen goede benen meer. Veel versnellen zat er dus niet in. Ik finishte als 10, teamgenoot Rob werd 9e en de wedstrijd werd gewonnen door teamgenoot Tim van Hemel. Het fietsen ging hard(>30 km/u gem), misschien had ik daar iets teveel verspilt. Maar aan de andere kant dan waren we misschien teruggepakt door meer sterke fietsers.
De afsluiting van het cross-duathlon seizoen vond vandaag plaats tijdens het NK in Almere. Na mijn titels bij de Junioren(2010) & U-23(2011) was het dit jaar mijn doel om deze voor de derde maal op rij te bemachtigen. Daarnaast ging ik ook voor een goede overal klassering op het NK. Na de mooie resultaten in Etten-Leur en Waalwijk kwam dit doel steeds dichter bij. Het zou moeilijk worden. De voorgaande wedstrijden stonden niet altijd, alle toppers aan de start en zeker de cross-specialisten zijn op het NK altijd sterk.
Het parcours lag er vandaag een stuk beter bij dan afgelopen jaar. Doordat er bijna geen regen is gevallen was er niet veel modder te bekennen. Wel waren er op het fietsparcours weer wat onnatuurlijke obstakels gemaakt zoals trappen en hekjes om over heen te springen. De afstanden waren 8-20-4 over 4-2-2 rondes. 100m na de start ging het van een fietspad naar een smal pad het was dus belangrijk vooraan te zitten. Ik startte snel maar met m’n verstand, dit betekende niet de 1e km volle bak zodat ik mezelf over de kop loop. Na 1 km kwam ik in een groepje te lopen met Wim Nieuwkerk en Jarrich van Woersem(U-23). Samen liepen we naar het groepje voor ons, hierin liepen Diederik Scheltinga en Geert Lauryssen. Wim trok door en ik bleef in het groepje lopen. Ondertussen had Jarrich moeten lossen. Helaas moest ook ik na 5km het groepje laten lopen en kwam op 50m achter te lopen. Als 7e in de wedstrijd en als 5e Nederlander wisselde ik. Tijdens het fietsen moest ik mijn voorsprong op Jarrich verder uitbouwen maar ook zo ver mogelijk naar voren komen. De eerste ronde van het fietsen voelde niet altijd even goed, Ik kwam dichter bij Diederik maar werd ingehaald door Arie de Jong. In het eind van de 1e ronde kon ik aansluiten bij Diederik. Tijdens de 2e ronde bleef hij in m’n wiel hangen, ik heb verschillende keren geprobeerd een gaatje te maken maar hij kwam steeds terug. Net voor de wissel haalde ook Maarten Nijland ons in. Net na de wissel kon ik hem alweer terugpakken, net als Diederik. Voor mij zag ik nu ook Wim Nieuwkerk. Voor een goede overal klassering was het nu belangrijk nog zoveel mogelijk plaatsen op te schuiven. Na 1km zat ik er bij en zag ik voor mij Joost Christiaansen lopen. Hij had na het fietsen zo’n 1.25min. voorspong maar ik kwam steeds dichter bij. Vooral in de laatste ronde geloofde ik erin, dat ik erbij kwam. Ik hoorde iemand zeggen dat hij 3e op het NK liep en ik 4e, een extra motivatie dus. Hij was natuurlijk ook niet gek en zag mij aankomen. Op de finish had hij uiteindelijk 5sec voorsprong en bleek hij niet 3e maar 4e op het NK. Ik kwam als 5e overal op het NK en als 1e U-23 binnen.
This is your new blog post. Click here and start typing, or drag in elements from the top bar.
Slechts 1 dag na thuiskomst van de trainingsstage was het alweer tijd voor de cross-duathlon in Waalwijk. Voor mij was het een thuiswedstrijd en laatste voorbereiding op het NK cross-duathlon, volgende week in Almere. Vooraf had ik geen idee hoe de benen zouden zijn na de trainingsstage. Deze bleken tijdens de wedstrijd nog redelijk goed. Meteen na de start nam Jarrich van Woersem de leiding. Om niet te hard te starten bleef ik achter hem lopen. Al snel kwam een andere atleet ons voorbij en nam een kleine voorsprong. Gedurende de 2e ronde kon ik van Jarrich weglopen en kwam ik dichter bij de koploper, in de 3e ronde kon ik bij hem aansluiten. Aangekomen in de wisselzone bleek hij niet snel te wisselen en verliet ik als 1e de wisselzone. Op de fiets zou hij nog enkele plaatsen verliezen. Ik besloot meteen door te rijden omdat ik wist dat er enkele sterke mountainbikers achter me liepen/reden. In totaal moesten we 4 ronden fietsen, de 1e twee gingen lekker. Maar in de 3e ronde raakte mijn energie op en werden de benen minder. Aan het eind van deze ronde werd ik bijgehaald door Arie de Jong. Deze mountainbiker is al het hele seizoen sterk in alle cross-duathlons. Ik heb toen geprobeerd aan te pikken maar hij reed echt harder. Bij terugkomst in de wisselzone bleek mijn achterstand zo’n 1:15. Dit lijkt veel om nog terug te halen in 4km lopen. Maar na 1 ronde bleek de achterstand terug te zijn gelopen tot 30 seconden. Het werd dus nog spannend in de laatste ronde. Maar ook hier begon ik de zware traininsweek te voelen. Met nog 1km voelde mijn energiebron totaal leeg. Met een achterstand van uiteindelijk 11 sec finishte ik als 2e overal.
Voor dit resultaat had ik vooraf getekend, ik had natuurlijk graag gewonnen maar meer zat er na de afgelopen 1,5 week niet in. Nu starten de laatste voorbereidingen voor het NK cross-duathlon van aanstaande zondag. Daar ga ik proberen om voor de 3e maal op rij Nederlands kampioen cross-duathlon te worden.
De woensdag voor carnaval ben ik samen met de nationale selectie naar Fuerte-Ventura vertrokken. Hier heb ik mezelf samen met 15 andere atleten 10 dagen voorbereid op het komende duathlon seizoen. Meestal stonden er 2 trainingen per dag op het programma, 1 in de ochtend en een aan het eind van de middag. Deze trainingen verschilde van wisseltrainingen tot duurritten en baantrainingen. Het grootte voordeel van een trainingstage is dat je nergens anders aan hoeft te denken dan alleen het trainen en relaxen. Daarnaast is het weer er een stuk beter dan in Nederland op dit moment. Niemand zal met het weer van afgelopen februari, elke dag 4 uur op de fiets gaan zitten. Ook zorgt de mooie omgeving voor veel afwisseling, er waren zowel bergen, heuvels als vlakke wegen met een harde wind. Helaas werden er ook enkele atleten ziek waardoor zij de 1e of 2e week op bed door hebben moeten brengen. Daarnaast brak Joep Staps zijn duim door een ongelukkige val tijdens de laatste fietstraining. Aan het eind van de week stond de teller op ruim 31 trainingsuren, 680 fietskilometers en 72 loopkilometer. Dit en de goede sfeer maakte het een geslaagde traininsstage.
Nadat ik in de nacht van vrijdag op zaterdag thuiskwam, stond zondag alweer de Maresia duathlon op het programma.
|
RSS Feed